5 Temmuz 2011 Salı



hiçbir şey düzelmeden her şey düzelmiş gibi yaşamak nasıl da acı veriyor anlatamam.
aramızda sorunlar arada bir oldu ama hiç biri bu seferki kadar uzun sürmedi. ipler gerildi sadece kopmayı bekliyor. hoş bu halde bile o ip kopmaz ama kenardan birisi makaslarsa onu bilemem. neyse bu konuyu düşündükçe geriliyorum.
diğer yandan da o aşk beni rahatlatıyor. ametist taşına uzanmış gibi oluyorum.
yüzüne dokunmak istiyorum, saçlarını oynamak yanaklarını ısırmak istiyorum. (K)(K)(L)(L)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.