21 Eylül 2011 Çarşamba

canımcığıma

seversin sevmezsin, ağlarsın susarsın, durursun düşünürsün ve birşey bulamazsın.
beklemek zor gelir, kudurursun yerinde durmaktan. karnına ağrılar saplanır kusmaya çalışırsın.
işte o an bir hikaye uydurursun kendi kendine. nameler eklersin dilinin ucuna ve en melodik ezgilere sarılır uçarlar kulaklara.
rahatlarsın. içini boşaltmış olursun. kendi kendine terapi zamanıdır bence bu.
 canın sıkıldıkça yaz, canın sıkıldıkça karala. bakma şimdilik uzak yollara. o zaten yaklaşır yavaş yavaş... ama unutma uzaktaki yolu.
 an itibariyle geldimi sana şaşırırsın sonra. bu yüzden kimsenin bakmadığı yere bakarken herkesin baktığı yerden gözünü ayırma sakın...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.