14 Temmuz 2011 Perşembe
... Daha sonra güneş doğar. heyecan verici bir gün tekrar başlar.
Birkaç mesajlaşmadan sonra günün bir bölümünün planı değişti. E doğal olarak mesak sardı saçları beyaz genci. Acaba bir anda ne oldu da, değil sokağın bütün mahallenin gıpta ederek hayran kaldığı genç kız fikrini değiştirdi?
Cevap yok. O da bilmiyordu.
Aslında biliyordu da emin değildi söyleyemedi. Sustu.
Bu arada o genci garip bir his sardı. tarif edilmez bir şey.
Yok yok hayır! bu hissin üzüntüyle uzaktan yakından ilgisi yoktu.
Derken asıl kız evden çıktı. Sokak donmuştu. Sanki onun dışında hareket eden tek bir canlı yoktu.
Yavaş yavaş yürümeye başladı. Hafif Hafif esen rüzgar saçlarını yavaş yavaş sallandırıyordu.
Onu gören ağaçlar sallanmayı kesti, kuşlar ötmekten vazgeçti.
Ağır adımlarla trene binmek için istasyonun yolunu tuttu.
Gün boyu nelerle uğraştığı bilinmez ama onu gören herkesin kendi işini aksattığı kesin.
Kimi insancıklar onu tanımadan yorum yapar ya da laf atar veya tanıyanlar çekemedikleri için iftira atarlar ya da yanlış düşünürler...
Bu onu çok üzüyor. neden böyle oluyor acaba merak ediyor. cevap basitti; hayatta iyi olan güzel olan hep göz önünde olur. her ne kadar bu durumdan kaçmaya çalışsa bile. 100 kişiden 5 veya 7 si doğal olarak çekemez ve her yönden saldırmaya çalışır...
Tatlım seni çekemeyenler üzmeye çalışacaktır. Biliyorumki sen güçlü bir kızsın her şeyin üstesinden gelebilirsin.
Sakın ama sakın kendini küçümseme!! Senden
Şunu istiyorum. Her sabah yüzünü yıkarken kendine göz kırp ve "Allah kahretsin bugün yine çok güzelim" de:))
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.